“Hebben moslimvrouwen bevrijding nodig?”: Een reactie.

Onlangs schreef Nurullah Gerdan een artikel over voornoemde vraag. Er stonden interessante, goede dingen in, maar ook zaken die m.i. niet kloppen.

Hierbij mijn reactie. (Onderin is de link naar zijn artikel te vinden)

Een stuk met een belangrijk, relevant en interessant onderwerp. Goed ook dat je met belangrijke, moedige, interessante vrouwen als Nawal Mustafa hebt gesproken en hun ervaringen hebt meegenomen.

 Toch heb ik als zwarte, feministische moslimvrouw een aantal fundamentele punten van kritiek, die uiteenvallen in 3 onderwerpen.

1. In de eerste plaats vind ik het niet de plek van een man om een stuk te schrijven over de vraag of wij bevrijding nodig hebben. Hiermee wordt de vrouw weer van subject object gemaakt. De enigen die beslissen of wij  bevrijding nodig hebben en hoe, zijn vrouwen zelf. Het feit dat je ook met vrouwen hebt gesproken doet hier niets aan af. Voor mannen past de uiterste terughoudendheid over dergelijke onderwerpen, omdat zij niet degenen zijn die seksistische onderdrukking meemaken, maar juist diegenen zijn die er -direct of indirect- van profiteren. Mijns inziens was het beter geweest als er een stuk van Nawal Mustafa of Ibtisam van Meld Islamofobie over dit onderwerp was gepubliceerd.

. 2. Ten tweede het volgende. Het is evident dat wij als moslimvrouwen te maken krijgen met islamofobie, seksisme, racisme en andere vormen van discriminatie van de kant van witte mannen, witte instituties, witte bolwerken en de politiek. Deze discriminatie is tevens institutioneel.

 Jouw stuk vertelt echter maar de helft van het verhaal. We krijgen nl. ook te maken met systematische discriminatie en achterstelling van de kant van moslimmannen en moslimgemeenschappen, bijvoorbeeld binnen moskeëen. In de meeste moskeëen zitten geen vrouwen in het bestuur, zijn de gebedsruimtes voor vrouwen van mindere kwaliteit dan die van mannen, kunnen vrouwen niet preken, het vrijdaggebed leiden of lezingen geven, etc., etc., etc. Panels die volledig uit mannen bestaan tijdens lezingen of debatten zijn in de meeste moskeëen nog steeds de norm.

3. Dan de vergelijkingen met Rosa Parks en de Civil RIghts Movement. Met alle respect voor jou als persoon, maar hier sla je de plank totaal mis. Ja, moslims worden systematisch gediscrimineerd in Nederland, ja, deze discriminatie is institutioneel, maar de vergelijking met Afro-Amerikanen in het zuiden van de V.S. gaat NIET op.

Het is NIET zo dat moslimmannen aan de lopende band gelyncht worden als zelfs het gerucht maar gaat dat zij gekeken hebben naar een witte vrouw. Het is niet zo dat er een systeem van apartheid heerst waarbij het moslims met grof geweld onmogelijk gemaakt wordt om te stemmen. Moslims kunnen zonder enige hinder stemmen. Het is niet zo dat moslims niet naast een witte niet-moslim mogen zitten in de bus, niet gebruik mogen maken van hetzelfde toilet, of naar dezelfde scholen mogen gaan. Het is NIET zo dat moslimvrouwen in de gevangenis worden gegooid omdat ze naast een wit persoon zitten in de bus of niet willen opstaan voor een wit persoon. Het is NIET zo dat moslims gedwongen achterin bussen moeten zitten, zoals het geval was met Afro-Amerikanen in het Zuiden van de V.S.. Het is niet zo dat moslimkinderen in Nederland te maken hebben met geweld en terreur en dat het LEGER en de binnenlandse veiligheidsdiensten eraan te pas moeten komen om ze normaal naar een witte school te laten gaan, zoals het geval was met Afro-Amerikaanse kinderen. Het is niet zo dat huizen van moslimpolitici en -leiders worden opgeblazen en dat moslims als ze demonstreren te maken krijgen met bloedhonden, waterkanonnen en kogels, zoals het geval was bij Afro-Amerikanen in het zuiden. Het is niet zo dat het bij wet VERBODEN is dat een moslim trouwt met een witte niet-moslim en dat zo’n “gemengd” stel van hun bed wordt gelicht,  in de gevangenis wordt gegooid en wordt verbannen. (Loving vs. Virginia).Het is niet zo dat moslimmannen die verdacht worden van een ernstig strafbaar feit STANDAARD ter dood veroordeeld worden, zoals het geval was bij Afro-Amerikaanse mannen. Het is NIET zo dat dat als een moslimvrouw aangifte doet van verkrachting, ze wordt beschouwd als ONVERKRACHTBAAR, zoals het geval was bij Afro-Amerikaanse vrouwen, omdat “zwarte vrouwen altijd wel wilden”.

Jouw verwijzing naar Rosa Parks is in casu dus een vorm van toe-eigening/appropriation die niet ok is.

Wij hebben WEL bevrijding nodig, maar we bevrijden onszelf. Solidaire bondgenoten onder zowel witte mensen als moslimmannen zijn welkom, maar zij hoeven ons niet te bevrijden – dat doen we zelf.

https://wijblijvenhier.nl/36798/hebben-moslimvrouwen-bevrijding-nodig/

The December Murders in Surinam: Update.

Tomorrow it will be 40 years ago that Desi Bouterse and his military regime tortured and murdered 15 peacefull political opponents. But this year, two amazing steps have been made: 1. Desi Bouterse was convicted for the December Murders. 2. He lost the elections and isn’t the president of Suriname anymore. This would have NOT been possible without the struggle for justice of the people of Surinam and the family members and friends of the victims.

Special shout-out to medical doctor and essay writer Theo Para and lawyer Gerard Spong, for never giving up in this struggle.

So, as allways, I will post my article on this:

Today it is the 8th of December, the day on which 15 opposer of Desi Bouterses violent and illegal military dictatorship were tortured and murdered in Suriname, my country of origin. They paid the ultimate price for standing up for justice and speaking truth to power.

They are martyrs, just like my beloved sayyidina al Hussayn, the Dutch resistance fighter Hannie Schaft, who fought against the Nazi regime during the occupation of Holland in WO2 and the brave resistance fighters who launched the February strike to protest against the persecution of Jews and Roma during World War 2.

Many of those murdered at 8 december were family, friends, comerades and acquaintances of my family.

Bram Behrs courage in the face of death and torture still gives me goosebumps and chills down my spine. He didn’t beg for his life, but proclaimed: “This is fascism, this is murder! I have been tortured and I haven’t done anything wrong!”

The murder of Bram Behr and the other 15 victims did NOT erase their legacy & meaning.

You are gone, but not forgotten. May God have mercy on your souls, bless them and reward them with Jannat al Firdaws (the Gardens of Paradise) and punish your murderers in this life and the hereafter, amen. And may peace, justice and truth return to out beloved Mother Surinam, Mama Sranan, Mai Sranan.

And may this beautiful Trowstu Singi (Comfort songs for funerals) be a comfort to all.

https://www.youtube.com/watch?v=MvGBJ0QQpTY&feature=emb_title

P.S.

The translation of the song: The translation of the Trowstu Singi (Comfort song, sung at wakes and funerals): “With palm leaves he will go.
When he/she will arrive at the other side in Jerusalem, with palm leaves he will go.
A sacred angel will come to take him. When he will arrive at the other side in Jerusalem, a sacred angel will take him.
With songs he will go. With songs he will go. When he will arrive at the other side, with songs he will go.
With flowers he will go. With flowers he will go. When he will arive at the other side in Jerusalem, with flowers he will go.
With prayers he will go, with prayers he will go. When he arrives at the other side, in Jerusalem, with prayers he will go.
With love he will go. With love he will go. When he arrives at the other side, at Jerusalem, with love he will go.
With palm leaves he will go.
When he/she will arrive at the other side in Jerusalem, with palm leaves he will go.”